ทำไมกด “ซื้อก่อนจ่ายทีหลัง” แล้วเป็นหนี้โดยไม่รู้ตัว?

การจ่ายแยกออกจากการได้ของ นักวิจัยเรียกความรู้สึกเสียดายตอนจ่ายเงินว่า pain of paying เมื่อจ่ายด้วยเงินสดหรือโอนทันที เรารู้สึกถึงมัน แต่เมื่อเลื่อนการจ่ายออกไป ความเจ็บนั้นเบาลงจนเกือบไม่เหลือ เราจึงตัดสินใจซื้อง่ายขึ้น

สมองมองยอดต่องวด ไม่ใช่ยอดรวม ผ่อนเดือนละ 99 บาท ดูเล็กกว่าจ่ายครั้งเดียว 396 บาท ทั้งที่เป็นเงินจำนวนเดียวกัน (หรือมากกว่า ถ้ามีดอกเบี้ย) ยอดรวมของหลายรายการไปกองอยู่ที่ที่เราไม่ได้เห็นพร้อมกัน

ทุกอย่างอยู่ห่างแค่หนึ่งปุ่ม ในแอป การกดผ่อนทำได้ในไม่กี่วินาที ไม่ต้องกรอกเอกสารหรือเดินไปที่เคาน์เตอร์ และบางระบบยังเสนอวงเงินให้ล่วงหน้า ทำให้ไม่มีจังหวะให้หยุดคิด

ไม่รู้สึกว่าเป็นหนี้ คำว่า “ซื้อก่อนจ่ายทีหลัง” ฟังเบากว่าคำว่า “กู้” ทั้งที่ในทางปฏิบัติคือการยืมเงินมาใช้ก่อน ธปท. ก็ระบุว่าบริการนี้เป็นปัจจัยที่กระตุ้นให้คนใช้จ่ายมากขึ้น